گریه چراغ

انعکاس دهنده سروده ها ی من

قالگن من
ساعت ٧:٢۸ ‎ق.ظ روز ۱۳۸٩/٧/٢٦  کلمات کلیدی:

 

 

 

                                  ارمانده قالگن..   

 

تیریک لیـگ یانــیده قزل قرا دورانــده قالگـن من

قــرا کــون اورنـیده غم باشلگن جولانـده قالگــن من

کوتاردیم باش کورد یـم قیغو لیک نی بول جهانیم ده

یوراکم اویــیـده ویــرانه بولـگــن جانــده قا لگـن من

صبوربولگنده هم غم قویمه گان درد لیک بوجانیم نی

جدا لیک شاخه سیده سیره نیــب افغانده قالـگــن من

 توشوب چاه زما نـــه قعـــر ده اول ماه کنــعان دیگ

اوزل گـــن مــــن محبت اویده زنــدانــده قالگــن من

اوزالمی من مین الفت یـــولنی جانــمدن اوتـــسم هم

محبت تاری بــرله باغـــلاگان پیـــمانده قالگـــن من

ایتالمای سنده آرزو لر بلن میــن بیـــر فغان ایــچره

چیقالمای شاد حیات لیگده نیچوک ارمانده قالگن من

بوتون راحت لیگیم ( یلدا) بو دنیا د ن ایتـر گن من

کیم اوت لیگ ناله و حسرت فغان آشیانده قالگن من

                         *********

                           *****

                            ***

            

ترجمه: از زبان ازبیکی به فارسی دری

          به ارمان مانده....

  من به یک دوران سرخ سیاه زندگی در گیر ماندم

  این غم جولان کشیده روز های سیاه منست

  در جهانیکه سر بلند کردم همه غم بود و تاریکی

  این دنیای که با دل ویرانهء خود زندگی میکنم

  اگر صبور هم باشم درد ها و غم ها مجالم نمی هد

  من در پنجه جدایی ها فغان و ناله دارم

  مانند این که در چاه زمانه چو ماه کنعان افتاده باشد

  من را بریده اند از دلها در زندان افگنده اند

    واین راه الفت را بریده نمی توانم اگر از جان   خودهم بگذرم

   ومن به تار محبت پیمان بسته ام

  و در فغان ماندم به آرزو هایی که نرسیدم

  به ارمان ماندم آن  خوشی های زندگی برویم بازنشد 

  یلدا تمام آسایش زندگی از این دنیای توگمگشته

  در آشیانه آتش رسیده  حسرت میکشی و ناله میکنی..


سخن بازی
ساعت ۱:٠٢ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٩/٧/٢٤  کلمات کلیدی:

 

 

 

سخن بازی

  

 تا که این نوک قلـم با صفــحه  اعجازی کــند

از غـــم وداد زمـانه چـــهره پـــردازی کــند

هـرچه از تقــد یـر از تصــو یر از آییــنه ها

بشکـــند ،آباد یا با رنــگ ، رنــگ بازی کند

نوربـتا با ند به شـب یا شام هجـران را قلـــم

پرده اوهام زند یـــک ســـو سخـن سازی کند

از طبعیـت گوید و گه یاد یار از سوز عشق

یا فرو ریزد چو ســقفـــی را فلـک تازی کند

یا که پنـها نی به معــنی در لــفاف لفــظ خود

یا که عــریان گویـد ودرگوشه یی رازی کــند

یا به شمع سوزکس از خود بــنالـــد هر شـبی 

حســرت داغــی  ز اندوه ســوزد و سازی کند

 چونکه هریک مصرع را آمیختم شد یـک غزل

  هر خط تصویــربـــر( یلدا) چـــو طـنازی کـــند  

 

 

 

 

 


 
 
 
 
**

مترجم سایت

مترجم سایت

مترجم سایت

مترجم سایت