| خروش دل تو .. |
| ساعت ۱٢:٤۳ ب.ظ روز ۱۳۸٩/۳/۱٤ کلمات کلیدی: |
|
سروده های به زبان ازبیکی در رثای مادر عزیزم .....
سفــر قیلـــد یـــم قا لمـــه دیـــم کیــــترایـــــــز دن بیلـــــــمه دیم اویــــی کویســــین ســفــــر دی دعـــا ایـــــــز آلالمــــــــد یــــم
ترجمه
سفر کردم و در نزد شما نپاییدم ندانستم از این جهان رخت بر می بندی کاش هر گز سفر نمی کردم دعا ی مبارک از شما را می داشتم
ایمـــدی ایغلب کونمی من یادایــز نـی اونوت می من خـطا قیـــلد یـــم ایرلد یـــم ایغلب ایمـــدی کونمـــی من
ترجمه
بعد ازاین میگریم و آرام نمی گیرم شــــما را فــــرامــــوش نمی توانم از شما جدا شدم چه خطایی کردم بعد از این اشک هایم خشک نخواهد شد
تاش باشیـمگه توشــــیبدی خس آشــــیمگه توشــــیبدی کورینگ دردلیغ کوزیم نی قان یاشـــــیمگه توشـــبیدی
ترجمه
سنـــگ بر سر م افتاده خـــس به آش من افتاده به چشم درد مند من ببین خون به اشک من افتاده
نیست ....
از چه رو نیســت نظر سوی در خانهءمن زچـه آشفــــته شده بر لبــــت افـــسانهءمن نیست پای گــذ رت از چه به غم داغ شدی بهر چه نیست صدای تو به ایــن لانهء من
خروش دل تو...
شــــوم آزیــنهء معـنای خــــروش دل تو با تو باشـم همه شــب خانهء جوش دل تو دفتــــر گیتی ورق تا بـــزنـــد نام تــــرا بنــویـســد همه راز،از تو به خوش دل تو غـــم د نیا ببــرد تاب ز سرهــوش تــوهم گرنه بود خمرهء می، مستی بدوش دل تو زنـــد گی تا به حـیات مــن تو د م نــزند پس بگیرا زدوجهان جـرعه نـــوش دل تو حرف آگاه دلان واعــظ شهــر تو شـــود بشنوآرام سخن خوب به گــــوش دل تـــو مغز ناب سخـــن ازاین رگ اندیشه رسد شـرح هر سفته ما معنی یـی پــوش دل تو
|
|
| ساعت ۱۱:٤۱ ب.ظ روز ۱۳۸٩/۳/۱٠ کلمات کلیدی: |
|
بیتو من
یــک روز شوم نشسته به غمــخانه بیتو من با ل شکســـته بی پر بـــی لانه بیــــتو من حیــر ان دشــت یا د پــر از لاله هـای داغ یا کوچــــهء فــــسانه و افسانه بیتــــو مـــن در گوشــه یی نشـــسته گـــر یبان خود شده بی حاصلی به دامـن حیـــرانه بیـــتو مـــن در ساحل که خانـه بریـده ز اصل خویـــش گمگشــته از دیا ر، و ز کا شــانه بیـتـو من ا یا م زیاد بـــرده مــرا هــمــــچو با دها در دام غم فــــگنده و یا شـــانه بیتــــو من هـــر روز فغـــان کشــیده به آییــنه بنگــرم منـکــر ز خـود و با د ل ویـــرانه بیتــو من ( یلدا ) نشســــته تا به سحــر گاه هر شبی غـــم را ز دیده دانه چــــو بارانه بیتـــو من
ایام گذشت
ایـــن هـــوش من وزحال مـــرا برده کسی از کــــوی وفا ی او نیــامــــد جـــرســـی الفت زکسـی نشــــد بجویـــم دل خویـــش آن هرچه جفا ز دهـــر بر خاســـته بسی |
|
| مشخصات نویسنده |
| آرشیو وبلاگ |
| لینکستان |


