حاصل خود
د لـــم تنگ شد ازیــن درد دل خود
ســـیاه گون ره کشید غم منزل خود
چه بــندی دل بریـــن دنـــیای رسوا
نگیری جـــز ز افسوس حاصل خود
بهانه
هنــــــگام گذر رو ی به سویم کـردی
با چشم سخـــن چو گفتـگــویـم کـردی
با شـور وهوای مســـتی هســـتی خود
یک جرعه سرورمی سبـــویم کــردی
بســـتی تو گــــره برای پــیوســـــتن دل
یک شـــاخه گل بنفشـــه مـــویم کردی
من گم شدم و درون شــب گون حیات
هر خـــانه وبام جســــتــجـــویم کـردی
با رنـــگ ســــیاه روز گار افســـــردم
تو خیره به زرد رنــگ رویم کـردی
بس رود روان آب جـــویـــم گشـــــــتی
چـون سبـــــزهء تـــرکنارجـویم کــردی
( یلدا ) ز سخن چــراغ دل روشـن شــــد
در برکه د ل تـــرانه گــویـــم کــر دی
