سرود هستی

                 جلا لی میشوی در کوچهء ساز سرود من

             تو جاری میشوی در جویبار حرف رود من

بباف تار حـــریـــر هر ســرود هستی ما را

 به باغ زنـــد گی خواند نوا از تار و پود من

گریه بدوش

بگــذار بگـــــریم که همیــــش گریه بدوشــــم

بر گو سخن از هر چه ، که مـن حلقه به گوشم

بســــپار تو به مــــن تار سخن  با دل من باش

دل بـــــندم و از جرعـــهءجام تو بـــنوشـــــــم

                                                     غم

مـــوی غم را از درون آب و نان من بکش

ایــن همه د وری ودام را از میان من بکش

 در مـــیان غصه هایم کوه نوردم من همیش

ابر تارتیـــره ءغــم از جــهان من بکـــــش

یک قطره

هر گـــز نـــرفـــت نام تـو از ذهـــن دل مرا

  از من گرفـــته رنـــگ طرب دل گسل مـــرا

یـــک قـــطـره آب شاد به کام دلـــم فــرست

 افشــــــانده ،غـــم زگیتی به ابنای  د ل  مرا

  دوستان عزیز و به دل قرین :

 من امروز به سوگ پدر بزرگوارم  به زانوی غم نشسته ام  اینک  اندوه و درد   یزرگ با من همراه است شش جهت ام را دیوار غم فرا گرفته تسبیع غم  را پیوسته  می گردانم،  شعری  سرودم تا دل حزینم را صبری باشد   به حضور غزیزان گرانقدر تقدیم میدارم تا لحظه  یی با من شریک غمهایم بوده  و تسلی ده دل بی تاب من  .

                                                دل تو

 من بپرســم دل محزون تو در بند کسیسیت

ناله  هــا داری گرفـتار به لبخــــند کسیست

نفس آه تو چون قوغ غم،اخگـر زده اســـت

 ایــن رســا شیون تو، قید کی سوگند کسیست

                                          راز میخواند             

دو جفت مرغ عا شق،عشق را باسازمی خواند

محبــت را به هــم بالـــک زنان آواز میـــخواند

دل خود با د ل هــــم میکشـــد منــقار با منــقار

به برگ راز چرخ آورده  واعــجاز می خـواند

نمی ماند زمینگـــیرو نه غم نی کیـــنه میــسازد

به شور می پیچــد و رقصـیده وآواز می خـــواند

د لش آگنده ازعشـق ،و نه در دل از ریایـــی ها 

به مسـتی وبه د مسازی پر ازابراز می خـــواند

به تن دارد حریـــر پر، نگــاه اش از زلال نور 

نه در ســر از خیا ل زر، صفا و ناز می خواند

بــیامــوز زند گــی وسـا ده گی با مهـر ورزیدن 

 به  گلـزار حیات  آهنــگ  سبز انـداز می خواند

هوای شاد مــانی مــیکــشد  تا کــوهســــاران را

بدوراز دام ها، زیــبا تــــرین  آواز مـــی خــواند 

 حصـــار غصــه را بشـــکـــن زدام ودارها ( یلدا)

  بهاران آیــد و شیـــدا دل آهنـــگ باز می خـــواند   

سلام حضور دوستان عزیزم

سروده تازه یی به عنوان( ما شویم  ) را که دو بند آن را در روی کاغذ نوشته  شده بودباقی آنرا روی نت  نوشتم متاسفانه دستم به خطا دریکی از دکمه ها تماس گرفت همه نوشته هایم  پاک شد دلم  را به  زانوی غم نشاند .