پرده غم
تا کی تو ندانـی نفـــــس تنـــگ شـــد نـم را
در کوی فرا موش شده و سنــگ شـد نـم را
در گوش دل هر گز نشــنـیدی که د یر یــست
در پرده غـم ساز شـده آهــنـگ شـــــد نم را
صدای ما
روزی طلســـم ظلمـــت دوران شکستــنیست
فرسنگ و دورما ندهء هجران شکستــنـیست
در راه شـب غنـــــوده ســـکوت صــــدای ما
دست سحـــر گلــوی شبستان شکسـتــنیـــست
همنوایی
همیـــــــشه بـــاد یــــاد آشـــنایـــی
رها باد ایــــن دل مـــا از جـــــدایـــی
بــــد ور،ا ز دام حســـرت ها و ذلت
رویـــــــــم باهم به سوی هـــم نــوایی
بهار باغ
چلــچـــله باز آمــــده شـــاد و شعــــــف آمده
بانـــوی گلـــهای باغ ،کـــف زده کــــف آمده
سبــــزه چراغی شــده گل شده با رنـــگ ها
طــفل خــموش سخن باز به حـــــــرف آمـده
همد م
نغــمهء شـاد، سرود خوش،شـور و نوا، آمدی
مـــــژدهء سبـــــز باغ را بانـــگ درا، آمدی
برگ دلم فســــرده وبیتـــو به رنجـــ و درد ها
تازه و،هــــم نفـــس شده شکـــــر خـدا، آمـدی
این چار پاره به خاطر بیداد گری ها و بی عدالتی های جامعهء ماست همه شاهد رویداد های آن هستیم
بیداد
این صحــنه روز گار همه کــینه گرفت
فصل الم از ریـــشهء دیــریـــنه گرفت
بر کرســی داد ما عدالـــــت ننشـــست
بیــداد ســـیاه،عادت پیشـــــــینه گرفـت
مستی دلها
دریـن فـصل بهار، دل می خروشد
زمین با سبز الـــماس میــــدرخــشد
نگیــــن دست، گیتــی شــــد طبــیعت
بهار مستی به دلهــا مـــی فـروشـــــد
سبزه و باغ
فضای دلکشی ســت درسبــزه زاران روز بارانی
به پیــــک لاله ها ریـــزد نــــــم باران به ارزانی
زمرد، کش شـــده با سبزه و باغ جهـان یک ســر
غنیمـــت دان هر روز را و جـــام شـــاد بگردانی
مـــیـآید
ا ز ره چشــــــمه دل بیــــت وغــــــــزل میاید
گهـــــی تلـــخ و گهی شـــرین وعســـل مــیاید
ســــوژه ها رنگ بکشد وقتــی سرود میسازم
متـــن را ســــاده نویســـم چو مـــــثل مــــیاید
پر پر شده
مارا چه کنـــــی ایـــن دل افســـردهء مــا را
با الفـــت خو د، عشق ،عــیان کــــرده ء ما را
مـــن لایــق یک شـاخه گلی نیستم ایدوست
وان اهـــل جــــــفاکــــرده دل آزردهء مـــــــا را
باغ صنوبر
شگـــوفه باده افشــــان آمده در گــشت، دلبر نیست
به خوش بویی و رنگینی به جز باغ صنوبر نیست
درین گلگشت ها جــز حسرت یاری که دل جــوید
تماشا تا کند با مـــا، نگـــار ،جان برابر نیســــت
در یاب
دلا دریـــاب نـــام زندگـــی را
بنـهه چا بک تو گام زندگی را
نمــی ماند همیـشه این جـوانی
بگردان شاد جـام زند گــی را
نوای دلکش
دل امــــــید مـــــا، راز مــــن وتوســت
بهم دلکــــش ،صـــدا ســـاز من وتوست
بخوانــــیم با، نـــــــوا ســـــاز بهــــاری
همیــــــن آواز، اعجــــاز من و تـــوست
چمن خوش
چمن خوش یاسمن خوش انجمن خوشا
بـــــرای ســـــبزه ولاله د مـــن خـــوش
سحــــر را با نســـــیم خوشــــــگوارش
در ین دور گل شـــادی ثمـــن خـــــوش
فصل گل
عـــروس فصـــل گل آمد بهاران
نـــکاح سبــز نوروزعــقد باران
بهــــم پیــــوست نویـــد زندگانی
بخوانید مرغ عاشــق مرغـزاران
دوستی
صفا مــــیآورد با هم نشـستن همــــد لی هارا
به لطـف و مهــربانـی درگشا یی این دل ما را
زدو رنگی جدا، پا یـنده دوسـت همصدا گـردیم
شـویم هم دل بهم دیگر،رها سازیم من و ما را
زمانه
درین فصـــل بـــهار شـــادمانه
برای د ید نـــت گل شـــد بـهانه
چوگــویم راز، حیا دیوار گـردید
کـنـم بار ملامـــــت برزمـــــانه
گله ها
آمد به بـــــهار به ســوی باغ چلچله ها
از دســــــت جدایی همه دارد گــــله ها
در ذهــــن زمــــان نــوای دل مـــیماند
ما نا ست هنر در صف این سلــسله ها
زیبایی
محبــــــــــت را به دل ها آفـــــــریده
طبیعـت رنــگ و رنگ را آفــــــریده
زهر نقشی در ین دنــــیا چو دیـــــدی
همــــه را خوب و زیــبا آفـــــــریــــده
دیوانه گل
دل،بلبــــل بــــود دیـــوانهء گــــل
بچــرخد دور گـــل پـروانهء گـــل
اگر گلـــزار وگــل زیبا نمی بود
نمی شد بلـــــبلی افـــسانهء گــل
