دور از وطن
وطن، تنگ اســت دلم دنــیا گــرد بی سرای تو
مرا سوزد غـــم هجـــران یاد و هـــم هوای تو
زگـــریه دیـــده رنگینــــم به دیدارت گـــدای تو
کزین غربت نشین یارب رسم روزی برای تو؟
هنــــوز میسوزم از دردت غـــم دیرین فزای تو
* * *
دلــــی دارم پریـــشان وز درد سـوز ســودایی
مه و ســـال ام شب و روزم همـــه ایام تنهایی
نفس می پرورد نامت وطن از تو به هر جایی
ز هـر بــندم صـــدای ساز تو آهنــگ و آوایـی
به جـــــز تو مأمن دیــگر ندارم میـهـــنم جایی
* * *
فضـای زندگی تنگ شد من از کاشانه ببریدم
زهر ظالم خراب اندیــش دل از آشیانه ببریدم
زهــم ویران شــد و دیوار سقــف خانه ببریدم
به هم زد زندگی پاشید امــید از لانه بـــبریدم
در و دیوار ملت شد ســتم ویــرانه بـبـریــدم
* * *
وطـن مشتی زخاک تو اگر داشتم چه زیبا بود
به گـلدان همه گیتی چومی کاشتم چه زیبا بود
سرت تاج ز آزادی که میگذاشتم چه زیبا بـود
زنامت سبز میگشتم تو را داشتم چه زیبا بـود
* * *
به میــهن گــر نبــودم تا رسیــدن کـوی جانانم
نصیـبم گر نـبودفاریاب و بلـخ و شاه مردانــم
گـر از جیحـون و آمو جرعۀ بـر کام نــتوانــم
به خاک بوس وطن نبود،رسیدن گـر مرا جانــم
بـــبر مشتــی ز خاک آوارۀ از غربــــتســتانـــم
* * *
نبودم راحت از جنگی که کام از مام بر گــیرم
نگشتم فارغ از غربت کزین افسرده گی سـیرم
منم ناراض دل بس جسته یاران از کمان تـیرم
چو شامم میگذرد روزم دریغ ،از شام دلگـیرم
نخــندید بر شب ( یلدا ) گــل ارمان انجـــیرم
